صعود به قله دماوند شمالی

سرپرست و مربی گروه: سرکار خانم وفادارنیا

تاریخ اجرای برنامه: 92/5/26

مدت برنامه: 7روز

موقعیت برنامه: مازندران- آمل- جاده هراز- بین تونل7 و8- روستای ناندل

نفرات شرکت کننده:خانمها وفادارنیا- معصومه حیدری - مریم عنایی- فرزانه غلامیان و آقایان پیوندی-رضا وفادارنیا- جمال احمدی- امیر صابر- متین کامران

موقعیت جغرافیایی: قله دماوند مرتفع ترین قله ایران واقع در استان مازندران بخش لاریجان است که در فاصله 70 کیلومتری خط مستقیم از تهران، 58 کیلومتری سواحل دریای خزر، 9 کیلومتری آبادی رینه ً48 6َ 52⁰ طول شرقی از مبدا گرینویچ و ً56 َ46 35⁰ عرض شمالی از مبدا استوا قرار دارد. این مخروط عظیم آتشفشانی در امتداد جناح غربی محدود به دوره رودخانه دلیچای و بخشی از دشت مرتفع لار، از شمال به سلسله کوه های نمارستاق و از جنوب نیز به دره رودخانه و سرچشمه های هراز منتهی می گردد.کوه دماوند بواسطه شکل جغرافیایی مدور خود از ساختارهای ویژه ای در تشکیل یال های دماوند از همه جهات جغرافیایی تا قله 5671 متری آن بالا می روند و تنها از طریق خط الرأس دشت مانند سرداغ این قله به سایر ارتفاعات البرز از جمله دوخواهرون متصل می شود و از سایر جهات ارتباطی با گردنه های البرز ندارد. قله دارای 16 مسیر یا به قولی یال برای صعود می باشد.مهمترین این یال ها عبارتند از:جبهه شمالی،جبهه شمال شرقی،جبهه جنوبی.

هر یک از یال های 16 گانه فوق الذکر از طریق فرم خاص جغرافیایی بر روی مسیرها منطبق می گردد، که تا قله دماوند امتداد می یابد علاوه بر این، تعداد مسیرهای یخچالی نیز بر روی مخروط آتشفشانی قله به چشم می خورند که بیشتر بصورت مسیر صعودهای فرعی بر روی یخچال ها در امتداد مسیرهای 16 گانه و تعدادی مسیرهای با شیب تند به صورت سینه کش قرار دارند که از جمله مهمترین آنها باید از مسیرهای شرق دماوند، یخچال با عظمت یخار، یخچال سیوله، دوبی سل و جنوب شرقی و همچنین دهلیزهای شمال و شمال غربی نام برد.

همانطور که در ابتدای این گزارش اشاره شد دماوند در هر یک از یال های اصلی و گاهاً فرعی خود دارای ارتفاعات، برج ها و شاخک های متعدد است که مهمترین آنها عبارتند از : برج های 5000 متری یال جنوب شرقی دماوند، قلل دندانه دار کَرنا در جناح جنوب و جنوب شرقی قله و قلل منار و مازیار و سنگ نو بر روی یال شامل شرقی آن که از اهمیت خاصی برخوردارند.

ویژگی های خاص: کوه دماوند دارای یخچال های بزرگی است که از مهمترین آنها باید سیوله و دوبی سل و عروسک ها در شمال، یخار در شرق و یخچال های غربی آن نام برد.

همچنین دو جانپناه بر روی یال های شمالی قله در ارتفاع 4000 و 5000 متری، دو پناهگاه در غرب و شمال شرقی و یک بارگاه بر روی یال جنوبی آن ساخته شده است که به صورت مکان مناسبی جهت استراحت های اولیه و بازگشت از قله مورد استفاده قرار می گیرد.

از کوه دماوند رودخانه های کمی سرچشمه می گیرند که مهمترین آنها در شمال رودخانه گل آلود مشک انبار و در شرق تلخ رود به دره رودخانه هراز می ریزند.

آبادی ها و روستاهای چندی اطراف قله قرار دارند که عبارتند از ناندَل و حاجی دِلا در شمال تینه و کُرف در شرق و گَزَنک، ملارد، گزانه، آبگرم، رینه و پلور در جنوب

گزارش صعود:

^{بر اساس اطلاعات بدست آمده از سایتها و جراید مبنی بر اینکه از تاریخ26/5/1392 به مدت 3الی 4 روز هوای منطقه برای صعود مناسب است،بلافاصله تصمیم مربی بر این شد که در تاریخ فوق گروه برای تلاش بر روی جبهه شمالی بام ایران عزم سفر کند.   طبق هماهنگی انجام شده توسط مربی باشگاه  سرکار خانم وفادارنیا قرار بر این شد که در تاریخ26/5/1392 ساعت 20:30 در ترمینال مشهد حاضر شده تا بوسیله اتوبوس به مقصد مورد نظر که ترمینال آمل بود راهی شویم کوله ها وبعضی از وسایل دیگر که در مسیر راه به سمت آمل ضروری نبود را در وانت آقای پیوندی قرار دادیم و ایشان همراه دوستش به سمت آمل به راه افتادند. ساعت 22 به اتوبوس به سمت آمل حرکت کرد. ساعت 12 ظهر روز بعد،یعنی 27 مرداد به  آمل رسیدیم،بعد از سپری کردن دقایقی در ترمینال آمل،بلافاصله بوسیله 2 دستگاه اتومبیل سواری به طرف ابتدای  جاده ناندل به راه افتادیم.جاده ناندل در حدفاصل تونلهای 7و8 جاده هراز قرار دارد.دوساعت بعد،به ابتدای جاده ناندل رسیدیم.در آنجا آقای پیوندی و امیر صابر  به ما ملحق شدند. همگی سوار بر وانت راهی خانه  کوهنورد ناندل واقع در روستای زیبای ناندل شدیم. آسمان صاف وآفتابی و همه بچه ها شاد و پرانرژی آماده ی صعودی بزرگ و به یاد ماندنی بودند.وارد مسیر پر پیچ وخم جاده ناندل  که شدیم،کوههای سر به فلک کشیده یکی پس از دیگری نمایان میشدند و چشم انسان را آماده میکردند  برای دیدن دماوند کبیر که ناگهان از میان کوههای اطرافش  که یک سروگردن از آنها بلندتر است،پدیدارشد  وهیبت و عظمت خودرا به رخمان کشید.من اولین بار بود که دماوند رو  میدیدم و باید اعتراف کنم که چند لحظه شوکه شدم. کوهی منفرد  با شیبی تند در میان رشته کوههای البرز مرکزی. بالاخره  ساعت 15:30 به روستای ناندل رسیدیم.همانطور که انتظار داشتیم هوای روستا عالی بود.بعد از استراحت و صرف ناهار،وسایل صعود فردا را آماده کردیم.شام آن شب هم به پیشنهاد بچه ها و توصیه مربی ماکارونی بود.بسیار لذیذ و خوشمزه.جای  همه دوستان خالی.}

^{اینم عکسای گرفته شده از این صعود به یاد ماندنی}

^{جاده هراز، اول جاده ناندل}

^{جاده زیبای هراز}

 

    

 

عکس گرفته شده از خانه کوهنورد ناندل

عکس گرفته شده مربوط میشه به شب قبل از صعود در ناندل

 

دشت ناندل، کنار سنگ بزرگ

ادامه نوشته

شیرکوه

گرچه از نظر تقسیم بندی کوههای منفرد ایران از آن یاد شده لیکن در حقیقت بخشی از رشته کوه زاگرس می باشد.ارتفاع بلندترین نقطه آن از سطح آبهای آزاد در حدود 4075 متر است.  

در مرکز ایران واقع شده است.  ارتفاعات شیرکوه در جنوب شهر یزد

برای صعود به آن مسیرهای گوناگونی وجود دارد از جمله

دره سوسن، دره شمس، بردستان، لابیدشیر، بیدکبکان، لابیدسرخ، لایخچال، لاگردو، آب‌ریز.

آب‌ریز دارای دو مسیر فرعی به نامهای دره نجیب و لاسرگون می‌باشد. وجه تسمیه آن نیز وجود تنگه‌ای است با شیب تند و طولانی به نام دره نجیب که مشکل‌ترین بخش صعود می‌باشد.

برای رسیدن به شیرکوه باید به شهر تفت در سی کیلومتری یزد و از آنجا به روستائی ییلاقی به نام ده بالا رفت که ۲۶۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد و حدود ۲۰ کیلومتر از شهر تفت فاصله دارد و این مسیر حدود یک ساعت و نیم طول می‌کشد.شیرکوه بلندترین ارتفاع استان یزد را داراست و در بیشتر فصول سال پوشیده از برف است و یکی از منابع تامین آب روستاهای اطراف تفت، یزد ومهریز می‌باشد.شیرکوه همچنین یکی از نقاط سردسیر و خوش آب وهوای استان محسوب می‌شود و بیشتر توانمندان یزدی ویلایی در روستاهای اطراف این کوه بویژه در ده بالا(تفت)، طزرجان و بنادک سادات دارند.به نظر می‌رسد وجه تسمیه این کوه به دلیل شباهت آن به یک شیر خفته از فاصله دور می‌باشد

ادامه نوشته

سبلان

سبلان با تلفط ترکی آذربایجانی ساوالان و در تالشی سفلون، نام کوهی است مرتفع در شمال غرب كشور و در استان اردبیل. کوه سبلان در شمال شرقی و در ۲۵ کیلومتری جنوب شرقی مشگین شهر قرار دارد.

سبلان سومین قله بلند ایران و یک کوه آتشفشانی غیر فعال است. ارتفاع قله این کوه ۴۸۱۱ متر است و در بالای قله آن دریاچه کوچکی قرار دارد. سبلان به خاطر آب‌گرم‌های طبیعی دامنه کوه، طبیعت تابستانی زیبا و پیست اسکی معروف الوارس مورد توجه گردش‌گران است. در جبهه غربی، قله سلطان و در کنار جان‌پناه سنگی به شکل عقاب قراردارد که در طول زمان به نماد سبلان تبدیل شده است.

این قطعه سنگ که به واقع اعجاز طبیعت است به شکل عقابی است که نشسته و سر را به جانب شرق چرخانده است. این کوه در طول جغرافیایی ۴۷ درجه و ۵۰ دقیقه شرقی و عرض جغرافیایی ۳۸درجه و ۱۷دقیقه شمالی قرار گرفته‌است. برای این کوه عظیم ۶۰ کیلومتر طول و ۴۵ کیلومتر پهنا تخمین می‌زنند و سطحی که به وسیله آن در آذربایجان قرارگرفته نزدیک به ۶۰۰۰ کیلومترمربع است.

سلسله کوه‌های سبلان به طور کلی سه قله معروف دارد قله بزرگ آن به سلطان و دو قله دیگر به هرم و کسری مشهورند. امتداد سبلان شرقی - غربی است و از شرق و شمال و جنوب کوهی به نام قوشه داغ آن را به رشته کوه ارسباران متصل می‌کند. قسمت شرقی کوه سبلان به قله آتشفشان سبلان که در ارتفاع ۴۸۱۱ متری قرار دارد منتهی می‌شود. در قله آن دریاچه‌ای زیبا به چشم می‌خورد و تمام قلل سبلان در ایام سال پوشیده از یخ و برف‌های دائمی است.

صعود به قله شیرباد از دره زشک

_{سرپرست و مربی باشگاه پایوران مشهد:سرکار خانم وفادارنیا}

_{تاریخ اجرای برنامه:92/5/11}

_{موقعیت برنامه: خراسان رضوی- مشهد- زشک}

_{نفرات شرکت کننده:آقایان: عباس زاده، پیوندی، امیر صابر، جمال احمدی، رضا وفادار،سعید احدی،فاضل علوی، عماد مقدم، متین کامران، خانم ها: اسدی، صالحی، عباس زاده، غلامیان، وفادارنیا(سرپرست ومربی گروه) حیدری وعنایی}

_{اینم قله شیرباد  با ارتفاع 3305 متر که بچه ها در اوج آمادگی به این قله صعود کردند}

 گزارش برنامه: قله شیرباداین قله در رشته کوه بینالود در سمت جنوب شرقی مشهد با ارتفاع3305 متر قرار دارد ،که در شمال روستای بوژان(شمال شرقی شهر نیشابور)قرار گرفته‌است. ولی قله بینالود با وجود ارتفاع کمتر، بیش از بوژان معروف است.مشهورترين رشته كوه هاي خراسان عبارتنداز بينالود ، هزار مسجد ، آلاداغ ، كپه داغ ، كوهسرخ ، جام ،ساه كوه ،  باخرز و جغتاي است.

_{در خراسان كوههاي پراكنده نيز وجود دارند و سه رود خانه دائمی کشف رود ، اترک و کال شور از این رشته کوه سرچشمه می‌گیرند. در بسياري از منابع جغرافيايي ايران از گذشته تا كنون بر اين امر كه بلندترين نقطه خراسان در رشته كوه بينالود واقع گرديده صحه گذاشته شده است اما در اين كه كدام قله از قلل بينالود بلندترين نقطه و بام خراسان محسوب مي شود اختلاف نظر وجود دارد. این رشته کوه دارای قله های متعددی است که عبارتند از بینالود، چشم سبز بال کمالی، یال بلوچ، گرده سنگ، کمر زرد، میانه دوزی، ذاوهون، کوه پیلان ، سياه سنگ ، قوچ گرد، فلسكه و آبشار.}

_{در بيشتر منابع نام قله بينالود كه در شمال شهر نيشابور واقع شده به عنوان بام خراسان ذكر شده ، در حالي كه بر اساس بررسي هاي اين جانب قله معروف شيرباد بلندترين قله خراسان و مستحق دريافت لقب بام خراسان مي باشد.}

_{در حالي كه در كتب و نقشه هاي جغرافيايي ارتفاع قله بينالود در ميانه رشته كوه بينالود 3211 ذكر شده بر اساس بررسي هاي دقيق در تصاوير مورد اعتماد گوگل ارث  ارتفاع قله شير باد 3305 متر مي باشد اين ارتفاع در عرض جغرافيايي 36درجه و 16 دقيقه69-51 ثانيه شمالي و در طول جغرافيايي 59درجه و2دقيقه و 36-58 ثانيه شرقي واقع شده است. در همين تصاوير ماهواره اي  بلندترين نقطه قله  بينالود 3192 متر نشان داده مي شود.}

_{اینم جانپناه قله شیرباد بلندترین قله استان در ارتفاع 2750متر از سطح دریا که به شکل هرمی است}

_{با اين تفاسير قله شيرباد با  3305 متر ارتفاع  كه حدود 113 متر بلندتر از قله بينالود است بام خراسان محسوب مي گردد.}

 _{افزون بر این رودخانه‌های نسبتاً کم آبی همچون رودخانه‌های میرآباد، زشک و طرقبه، اخلمد ، بوژان، خرو علیا، بار، و دیزباد علیا در دره‌های خرم این منطقه جریان دارند که بخش اعظم آب آنها صرف آبیاری باغها و زمینهای کشاورزی می‌شود  رشته کوه بینالود به طول تقریبی ۱۳۰ کیلومتر از شمال شهر نیشابور تا جنوب غربی شهر قوچان کشیده شده‌است و جلگه و دشت نیشابور را از دشت مشهد و قوچان جدا می‌کند.   و از نوع کوه های سنگی ریزشی می باشد و آن هم به علت زمستان های بسیار سردش است که سنگ ها دچار انقباض و انبساط شدید شده و متلاشی میشوند.علت نام گذاری این کوه به این نام آن است که در بین دو دشت نیشابور و مشهد قرار گرفته است و به علت شرایط جوی در تمام مدت سال دارای بادهای بسیار تند و سرد می باشد.مسیرهای متفاوتی برای صعود این قله وجود دارد که میتوان از بوژان نیشابور ، خط راس فلسکه- شیر باد ، چشمه سبز گلمکان ، روستای دولت آباد و معروف ترین مسیر آن یال سنگی از انتهای روستای زشک نام برد.که ما مسیر روستای زشک را برای صعود انتخاب کردیم .}

_{ازسمت راست رضا وفادار، از دوستان قدیمی من و برادر زاده خانم وفادارنیا سرپرست گروه، متین،خودم ،پیوندی،عباس زاده}

_{ساعت 5صبح اول ایرج میرزا قرار گذاشته بودیم .همه دوستان سر قرار آمده بودند.از اول ایرج میرزا  تا انتهای زشک حدودا40 کیلومتر می باشد12کیلومتر انتهای مسیر خاکی می باشد.انتهای مسیر باغ حمزه نام دارد.در آنجا یک استخر پرورش ماهی وجود دارد.در آنجا آقای زاکری راننده مینی بوس ماشین  را پارک کرده،بعد از صرف یک صبحانه در دل طبیعت در اوج آمادگی و شادابی ساعت 8/30 کوهپیمایی راشروع کردیم..ساعت 11 به جانپناه شیرباد(شهید رضوی)که حدودا 30متر مربع ظرفیت دارد درارتفاع2750متری رسیدیم.بعد از یک  استراحت کوتاه و خوردن تنقلات شروع به حرکت به ادامه مسیر کردیم. ساعت 30/ 13بر فراز قله ایستادیم . و بعد از گرفتن چند عکس و استراحت و خوردن تنقلات شروع به پازگشت کردیم. در مورد پوشش گیاهی منطقه می توان گفت که به دلیل آب و هوای بسیار مطبوع و میزان بارندگی سالانه مناسب، گیاهان خودروی زیادی در این رشته کوه رشد می کنند که مهمترین آنها:انواع گون  ریواس – کما – آویشن – زرشک کوهی تمشک دم گاو زیره کوهی گلپر و موسیر نام برد و در مورد پوشش جانوری به علت شرایط مناسب منطقه و عدم دستری به بعضی قسمت های آن و وجود منطقه شکار ممنوع ، این رشته کوه محل امنی برای برای جمع آوری گونه های جانوری به شمار می رود. پلنگ ، گرگ ، شغال ، کفتار، روباه ، قوچ ، میش ، عقاب و موش پایکاه و . . . از جمله گونه های جانوری منطقه می باشند.}

 

 

غار پراو

غار پَراو یا غار پَرو )به معنی پر آب) نام غاری است در ارتفاع ۳۰۵۰ متری کوه پراو، در دوازده کیلومتری شمال‌شرق شهر کرمانشاه که در میان کوه طاق بستان و کوه بیستون و در جنوب منطقه‌ای به نام میدان پراو قرار دارد. این غار در ۳۰۰ متری پایین قله شیخ علیخان یا قله پراو قرار دارد. در زمان کشف این غار در بیش از ۴۰ سال پیش (۱۹۷۱ میلادی)، بزرگترین غار عمودی دنیا بوده‌است و به همین دلیل لقب اورست غارهای جهان را به آن اطلاق کرده‌اند. این غار به عنوان دومین اثر طبیعی ملی کرمانشاه در سال ۱۳۸۸ توسط سازمان حفاظت محیط زیست ایران به ثبت رسید. امروزه غارهای عمیق بسیاری در جهان یافت شده‌اند که بسیار عمیق‌تر از غار پرو هستند و غار پرو را در لیست عمیق‌ترین غار‌های جهان تا رتبه ۲۲۱ پایین آورده‌اند.یکی از ویژگی‌های منحصر به فرد غار پراو وجود دهانه آن در ارتفاع سه‌هزار متری از سطح دریا است که این بالاترین سطح در بین تمام غارهای دنیا می‌باشد

ادامه نوشته

بر کوهنوردان ایران در برودپیک چه گذشت؟

" تو پیروز شدی، تو فاتح قلب‌های ما شدی؛ شکوه و عظمت زندگی را ندیدی و اراده کردی تا آن را بر بلندترین قله‌ها بیابی. به سان همه آدمیان، آری، از شکست ترسیدی اما عنان خود به وحشت نسپردی و عازم پرخطرترین سفرها شدی و این بار کوه‌ها از تو آموختند اراده، قدرت و صبر را."
 اینها جملاتی هستند که آبان ماه گذشته پس از مفقود شدن مهدی عمیدی در مون بلان فرانسه نوشتیم و با "پلنگ برفی ایران" خداحافظی کردیم... هنوز محمد اوراز را هم از خاطر نبرده ایم، اولین ایرانی و اولین مسلمانی که قله اورست را فتح کرد و آوازه کوهنوردان ایرانی را جهانی کرد. او هم در دل طبیعت آرام گرفت و یازده سال پیش در قله گاشبروم پاکستان گرفتار بهمن شد. اوراز هم رفت... حالا کوهستان سه فرزند دیگرش را از آغوش خانواده هایشان به آغوش خود فرو برده است؛ پسرانی که "مسیر ایران" را به دوازدهمین قله مرتفع جهان باز کردند اما بازگشتی بی انتها داشتند، بازگشتی به دل کوهستان.

آیدین بزرگی، مجتبی جراحی و پویا کیوان به همراه رامین شجاعی و افشین سعدی راهی "برودپیک"، دوازدهمین قله‌ی مرتفع دنیا در رشته کوه های هیمالیا شدند تا مسیر جدیدی را به قله ۸۰۵۱ متری باز کنند. بزرگی، جلالی و کیوان سه نفری بودند که برای صعود نهایی به قله حمله می‌کنند. "پسران کوهستان" مسیر جدیدی به قله با نام " مسیر ایران" باز می‌کنند و پرچم ایران را بر فراز "برودپیک" برافراشته می‌کنند اما خبر بازگشت آنها از قله غم انگیز است چون دیگر بازگشتی در کار نیست. انگار باید برنگردند تا فتحشان را به گوش همه برسانند، برنگردند تا "مسیر ایران" را فریاد بزنند، برنگردند تا ... این است رسم روزگار امروز ما.

ادامه نوشته

تعریف غار

به طور کلی غار فضای خالی زیرزمینی است با حداقل یک دهانه به خارج از پوسته زمین که هیچ گونه ابعاد خاص و مشخصی ندارد و گاهی در داخل زمین قرار دارد و یا گاهی در دل صخره ها، غارها از نظر تقسیم بندی به دو دسته تقسیم می شوند:

الف – غارهای طبیعی
ب – غارهای مصنوعی (دست کن)

غارهای طبیعی:

1- غارهای بوجود آمده بر اثر نفوذ آبهای اسیدی در لایه های آهکی (که 98% غارهای موجود از این روش بوجود می آیند)
2- غارهای بوجود آمده بر اثر فرسایش امواج
3- غارهای بوجود آمده بر اثر زلزله و چین خوردگی های لایه زمین
4- غارهای آتشفشانی

5- غارهای بادی

6- غارهای یخی

غارهای مصنوعی:

غارهایی که توسط انسان بصورت حفره هایی در دل صخره ها بوجود آمده اند.

چگونگی تشکیل غارها و طبقه بندی آنها:

1- غارهای بوجودآمده بر اثرنفوذ آب اسید دار در لایه آهکی:

غارهای بوجود آمده بر اثر نفوذ آب اسید دار در لایه آهکی به طور کلی بر اثر هوازدگی فیزیکی و عملکرد نیروهای داخلی و سستی سطوح لایه بندی سنگها، شکستگی ها و ترکهایی در بخش های سطحی پوسته زمین بوجود می آید و از نظر ترکیبات شیمیایی بر اثر نفوذ آبهای اسید دار حاصل از ریزش های جوی و حل دی اکسید کربن موجود در هوا CO₂ + H₂O= H₂CO₃  در مسیر ترکها و شکستگی های بوجود آمده در مناطق با جنس کانیهای کربناتی و تداوم جریان آب در آن عمل انحلال کربنات کلسیم غیر محلول بوسیله آب اسید دار صورت می گیرد و بی کربنات کلسیم محلول تولید می شود.

[ CaCO₃ + H₂CO₃ = Ca(HCO₃)₂]

2 - غارهایی که بر اثر زلزله و یا چین خوردگی زمین بوجود می آیند:

گاهی توسط زلزله یا بر اثر حرکات و جبنشهای زمین ساختی، شکاف هایی کم و بیش بزرگ در کوهها ایجاد می شوند گاه نیز عمل نفوذ آب در آنها موجب بوجود آمدن استالاکتیت و استالاکمیت و سایر تزئینات اهکی می شود و این غارها از نظر شکل نامنظم بوده و در مواردی داخل شدن به آنها بسیار خطرناک می باشد در این غارها خرده سنگهای اطراف به طور آراسته طبقه بندی نشده و اغلب روی لبه ریزش قرار دارند و هر لحظه امکان فرو افتادن آنها می روند مانند غار (اسپهبد خورشید) در 270 کیلومتری تهران در ناحیه دو آب سواد کوه استان مازندران و بورنیک

3- غارهای بوجود آمده بر اثر فرسایش امواج:

امواج و فشار ناشی از ضربه های موج بر روی لایه های نرم به مرور زمان طولانی می تواند حفره هایی را بوجود بیاورند از این دسته غارها می توان به غارهایی که در بین تشکیلات مرجانی زیر آبی اشاره کرد.

4- غارهای آتشفشانی (لاوا):

در اثر جریان مواد مذاب که از دامنه ها به پایین سرازیرند و زمانی که لایه رویی این گدازه ها بر اثر مجاورت با هوا زودتر سرد می شود، لایه زیری در حال حرکت است در نتیجه بعد از اتمام جریان فاصله هایی مابین لایه رویی و زیرین ایجاد می گردد که البته بخارات آب و گاز نیز در ایجاد فاصله بین این دو لایه دخیل هستند در نتیجه غاری تونلی بوجود خواهد آمد که غاری با دیوارهای صیقلی خواهیم داشت مانند غار ایوب در بخش شهر بابک در جنوب خاوری شهر یزد.

 

5- غارهای بادی:

این دسته از غارها بر اثر فرسایش تدریجی بوجو می آیند. جریانات هوایی شدید که ما آن را باد می نامیم همراه خود ذرات ریز ماسه و شن را در سرعت های بسیار زیاد بر روی سنگها می کوبد و به تدریج در آن قسمت بر اثر فرسایش و اصطکاک حفره ای ایجاد می گردد که معمولاً نیز زیاد بزرگ نیستند.

 

6- غارهای یخی:

این دسته از غارها معمولاً در ارتفاعات یافت می شوند و بر اثر جریانات شدید هوای سرد در داخل این غارهای کوچکترین ذرات آب به بلورهای یخ تبدیل می شوند و همیشه دمای آنها زیر صفر می باشد مهمترین این غارها بیشتر در کوههای آلپ یافت می شوند و به غارهای دنا و یخ مراد می شوند اشاره کرد.

 

 

آب محتوی بی کربنات کلسیم بنا به قوه جاذبه در مسیر این درز ها جریان می یابد و حاصل انحلال به داخل رودخانه های نزدیک که انتهای شکستگی ها است یا به صورت چشمه ای که در انتهای شکستگی ها است تخلیه می شود و تداوم این عمل طی میلیونها سال و خرد شدن کربنات کلسیم به وسیله آب اسید دار و حمل آن به خارج باعث ایجاد فضای خالی می شود که غار نامیده می شود.

غارهای مصنوعی:

غارهای دست کن و یا دست ساز مانند غار قلعه جوق در اراک – غار اسک در جاده هراز – غار کوگان لرستان، این دستشه از غارها به صورت مصنوعی و به دست انسان در دل سنگ ها و یا کوه ها کنده شده اند تا مورد بهره بردرای و استفاده قرار گیرد. کلاً این دسته از غارها بر اساس 4 هدف اصلی و یا نیاز ساخته شده اند.
1 – زندگی 2- نظامی 3- مذهبی 4- معدن
هر کدام از انواع غارها بسته به شکل دارای ویژگی هایی جهت کار و اکتشاف هستند که فعالیت در آنها نیازمند تجهیزات و لوازم فنی می باشند.
1- غارهای چاهی 2- غارهای رودخانه ای 3- غارهای دریاچه ای 4- غارهای دیواره ای
 

 

تاریخچه غارنوردی ایران

^{هرقدر هم كلمه غار، غارنوردی و غارشناسی در زندگی مردم، مأنوس نباشد و توجه اكثريت قريب به اتفاق جامعه به اين پديده های طبيعی و شگفت انگيز فقط به ابعاد، تاريكترين تاريكی ها معطوف گردد، هر قدر هم ساليان، سال كوهنوردان و علاقمندان بی توجه به رازهای نهفته و درون غارها، گذرا و بی تفاوت به بازديد آنها بروند و اقدامی جهت شناسايی زوايای نامكشوفشان به عمل نياورند، باز بايد اميدوار بود، از هر صد تن يا بيشتر بالاخره نفراتی معدود، آستين بالا زنند و در راه كشف مظاهر اولين تمدن های انسان ها در ظلمات مطلق بكوشند.
غارها بخصوص در كشور باستانی ايران تا به حال آن طور كه بايد مورد تفحص و شناسايی قرار نداشته و از نظر ديرين شناسی مورد كنكاش واقع نشده و غارشناسی ايران اگر چه ساليان درازيست آغاز شده اما هم چنان در ابتدای راه باقی مانده است.}

ادامه نوشته

آبشار خفر

روستای خفرِ پادنا در جنوب غربی استان اصفهان ودر75 کیلومتری شهرستان سمیرم در دامنه رشته­ کوه دنا قراردارد، که منطقۀ حفاظت شده ای است به مساحت 93660 هکتار.

 طول و عرض جغرافیایی روستا به ترتیب: 51 درجه و 29 دقیقه ی شرقی، و 30 درجه و 59 دقیقه ی شمالی است. 

شدت برخورد آب با زمین اینقدر زیاده که اگه لحظه ای اونجا توقف کنی تمام لباسهات خیس میشه،مگر اینکه ازکنار آبشار حرکت کنی تا کمتر خیس بشی.

روستای خفر مبدا صعود به قلل دنا قله بیژن 3 یا قاش مستان می باشد و آب فراوان آبشار خفر نیز از قلل مرتفع دنا تغذیه می شود. مسیر دسترسی به روستای  خفر: اصفهان، شهرضا، سمیرم و  پس از آن در جاده ای کوهستانی و زیبا به شهر های حناء و کمه و روستای مورک و در نهایت روستای خفر می رسید. مسیر دسترسی به آبشار خفر از روستای خفر کاملا مشخص است و پس از عبور از کوچه باغ های روستا در ادامه راه مالرو را دنبال می کند.

                      تصویر بالا مناظر زیبا از مسیر روستای خفر تا آبشار خفر

در تمام مسیر رفت به طرف آبشار، رودخانه در سمت راست دیده می شود. از روستای خفر تا آبشار حدود 3 ساعت پیاده روی بسیار سبک است روستای خفر با جمعیتی حدود 1600 نفر در زمستان و 3000 نفر در تابستان، در میان کوه های مرتفع رشته کوه زاگرس و در حاشیه ی قلل دنا واقع شده است.

      

بر اساس گفته های محلی و مسؤول شورای اسلامی، قدمت این روستا به دوران ساسانیان (حداقل 970 سال پیش) باز می گردد.

بعضی علت نام گذاری روستا را موقعیت توپوگرافی آن می دانند؛ به طوری که نام اولیه ی این روستا «خور» به معنای جای گود بوده و این نام به «حفر» و سپس به «خفر» تبدیل شده است. روایت دوم، کلمه ی خفر را برگرفته از خور یا غور می داند. غور یا غوری، نام قبیله یا مردمان اولیه ای بوده است که دراین محل سکونت داشته اند. برخی نیز این لغت را برگرفته از گور یا گبر می دانند که معرف آیینی مربوط به پیش از اسلام درمنطقه است.

  اینجا هم بچه ها در کنار یک دیوار بزرگ که کمی سایه داشت و در روبروی آبشار در حال استراحت و آماده برای ناهار هستند.عجب ناهار خوشمزه و به یادماندی بود اونم در کنار آبشار به این زیبایی

 

حماسه آناپورنا

اکتبر 1992 ژان کریستف لافای (Jean-Christophe Lafaille) و پیر بگین (Pierre Beghin ) تلاشی برای صعود مسیری جدید بر روی رخ عظیم جنوبی آناپورنا 8091 مترانجام دادند. بعد از سه روز صعود طاقت فرسا بر روی طاقچه ای که از فاصله دور نیز دیده می شود، در ارتفاع 7300 متری به دنبال جایی برای شبمانی می گشتند. اما به جای طاقچه با یخی سخت و شیبی 70 درجه مواجه شدند. نمی توانستند برای چادرشان سکویی بتراشند و مجبور شدند شب را آویزان از طناب سینه هایشان به صبح برسانند. به دلیل وزش باد نمی توانستند چراغ خوراکپزیشان را روشن کنند و لاجرم آن شب سخت، طولانی، و تمام نشدنی را بدون غذا گذراندند.
.

ادامه نوشته

صعود به قله قاش مستان(بیژن3)

سرپرست و مربی گروه: سرکار خانم وفادارنیا

تاریخ اجرای برنامه: 92/3/14

مدت برنامه: 5 روز

موقعیت برنامه: اصفهان – شهرضا - سمیرم – حنا - کمه – مورک- خفر

نفرات شرکت کننده:  آقایان: عباس زاده، امیر صابر، جمال احمدی، مجتبی عباسی، صادق دهناد، ابراهیم آقایی

خانم ها: وفادارنیا، حسینی، عاطفه مصدقیان، وحیده مصدقیان،طلوع، هدایتی، صالحی، علی بمان،غلامیان

مشخصات کلی: دنا بلندترین قله رشته‌کوه‌های زاگرس در باختر ایران و در باختر مرکز فلات ایران است. بلندای این قله ۴۴48 متر است و از 44 قله مرتفع تشکیل شده است و بیش از 60 کیلومتر طول دارد ، بلندترین قله های این رشته کوه زردکوه(4221متر)،دنا(4448متر) و اشتران کوه(4250متر) نام دارند. در ۳۵ کیلومتری شمال غربی شهر یاسوج  و ۵ کیلومتری منطقه پادنا در استان اصفهان جای گرفته است. بارش سالانه در این قله از ۶۰۰ تا ۱۲۰۰ میلی‌متر است. رودهای چندی از آن سرچشمه می‌گیرند که نهایتاً با اجتماع آنها سرشاخهٔ اصلی کارون شکل میگیرد. از میان رودخانه‌هایی که از این قله سرچشمه می‌گیرند می‌توان از بشار،خرسان،ریگان، در منطقه پادنا اصفهان، ماربر در منطقه پادنا اصفهان،میریان،کوه گل،سریس ،تیزاب و دزدکرد در استان فارس نام برد.

مسیر دسترسی: شهرستان سمیرم در 150 کیلومتری جنوب غربی استان اصفهان واقع شده است که با ورود به شهر کوهستانی سمیرم، در اولین نگاه خود به جنوب این شهر رشته کوه زیبای دنا را خواهید دید .از سمیرم به سمت جنوب شرقی شهر ، جاده پادنا را در پیش خواهیم گرفت وبعد از گذشتن از شهر حنا و عبور از این شهر به ابتدای دو راهی مورک و کمه می رسیم که باید جاده ای سمت جنوب غربی را در پیش بگیریم وبه طرف روستاهای مورک ،خینه ودرانتها به روستای سر سبز خفر در دامنه های شمالی قله های قاش مستان ،مورگل ،بیژن 1و2 ،پوتک ولوکوره می رسیم.

گزارش برنامه:طبق هماهنگی و اطلاع رسانی سرپرست گروه سرکار خانم وفادارنیا، قرار شد عصر روز سه شنبه  92/3/14  ساعت 15/30 در ایستگاه راه آهن مشهد حضور بهم رسانده و با بدرقه گرم خانواده ها ساعت 16/35 سوار قطار شدیم و مشهد را به مقصد اصفهان ترک کردیم.ظهر روز چهارشنبه یعنی فردای آن روز ساعت 11/50 وارد ایستگاه راه آهن اصفهان شدیم و بعد از پیاده شدن از قطار به سمت مینی بوسی که از قبل توسط مریم خانم مهیا شده بود رفتیم.ابتدا مدتی را صرف خرید تنقلات،آب و جابجا کردن وسایل و کوله پشتی ها کردیم.سپس به سمت شهرستان سمیرم به راه افتادیم.

درساعت  14/45 همان روز و پس از سپری کردن چند ساعتی در مینی بوس به شهرستان سمیرم رسیدیم.با هماهنگی که از قبل توسط مربی محترم سرکار خانم وفادار نیا شده بود راهنمای ما در این صعود، جناب آقای آقایی که در سمیرم به ما ملحق شده و همگی راهی روستای خفر شدیم.در حین راه،آقای آقایی از صعودی که در پیش داشتیم و همچنین از خصوصیات جغرافیایی آن منطقه توضیحات مختصری دادند.

تقریبا 3ساعت نگذشته بود از حرکتمان به سمت روستای خفر که به دو راهی کمه- مورک رسیدیم که در ابتدای آن تابلویی با عنوان قلل مرکزی دنا نصب شده بود و ما را به سمت روستای خفرهدایت می کرد.

 

وارد آن جاده که شدیم درست روبروی ما قلل زیبا و پرهیبت دنا شامل مرگل، قاش مستان، بیژن 1و2 خودنمایی می کردند.

 ما  در تمام آن مسیر چشم از آنها برنداشتیم. ساعت 15/30 به روستای زیبای خفر که  تقریبا محصور در کوهستان و با مردمانی بسیار مهمان نواز و خون گرم بود رسیدیم. در ابتدای ورود به  روستای خفر برای استراحت و تعویض لباسها وارد حسینیه ای که در آنجا بود شدیم و همچنین به صرف نوشیدنی و تنقلات مشغول شدیم.

 از سمت راست به ترتیب آقایان:جمال احمدی، امیر صابر، صادق دهناد، عباس زاده و خانمها: صالحی، هدایتی، وفادارنیا(سرپرست و مربی گروه)، علی بمان، حسینی، وفادارنیا، غلامیان و خواهران مصدقیان

برای حمل قسمتی از بارها تا جانپناه 2راس الاغ از قبل هماهنگ شده بود. ساعت 18/45 از روستای خفر به سمت جانپناه به راه افتادیم و بارها هم جلوتر از ما در حال حمل شدن بودند. تقریبا 2ساعتی را از میان باغات گذشته و بعد وارد مسیری بکر، کم عرض و شیبدار شدیم.

 

در تمام مسیر تا جانپناه دسترسی به آب آشامیدنی بود. کم کم هوا تاریک شده و چند دقیقه ای را برای استراحت و نوشیدن آب از چشمه ای گوارا  صرف کردیم. دوباره به مسیر ادامه داده و در ساعت حدود 23 در میان تاریکی و انبوه ستارگان به جانپناه که در ارتفاع 3000متری از سطح دریا بود رسیدیم.(جانپناه در سال 1373 به هزینه کوهنوردی اصفهان ازورق فلز و یک نیم طبقه چوبی به وسعت حدود 15متر مربع که گنجایش میانگین 10 تا15 نفر را دارد ساخته شده بود). 

بعد از صرف شام (بعضی ها اشکنه کشک و بعضی ها سوپ) به خاطر اینکه داخل جانپناه تیمی از قبل در آنجا مستقر شده بود، چادرها را در اطراف جانپناه برپا کرده و شب را در چادرها  و کیسه خواب سپری کردیم.بعضی از بچه ها هم  به گفته خودشان که تا صبح بیدار و اصلا نخوابیدن و با هم صحبت می کردند.

ساعت 5صبح در میان سکوت و آرامش بی نظیری که حاکم بود از خواب شیرین بیدار شدیم.بعضی ها  مشغول جمع آوری و مرتب کردن وسایل شخصی خودشان  بودند، بعضی ها هم مشغول شستن صورت در آب سردی که در رودخانه ای که از جلوی جانپناه عبور می کرد بودند. بنابه صلاحدید مربی سرکار خانم وفادارنیا 5نفر از خانم ها در جانپناه ماندند.

 

 

 

 

قبل از شروع به حرکت به سمت قله نرمش کوتاهی توسط مجتبی انجام شد.  

خانم وفادارنیا و جناب آقایی در راس گروه و من(امیر ) به عنوان آخرین نفر و عکاس گروه بودم.

 

 

چند دقیقه ای از شروع صعود نگذشته بود که وارد یخچال شدیم.

ابتدا شیبی ملایم را طی کرده و سپس بعد از یک برآمدگی با شیبی تند و توده عظیمی از برف روبرو شدیم که واقعا نفس گیر بود و فشار مضاعفی به اعضا می آورد.

 

                            امیر آقای صابر از بچه های فعال و پر انرژی گروه

در حین صعود هر وقت که فرصتی ایجاد می شد جناب آقایی لطف کرده و از تجارب خودشان و کار با کلنگ یا نکات دیگر که لازم بود ، به بچه ها آموزش می دادند که بسیار آموزنده بود.

         

         تصویر بالا  آقای ابراهیم آقایی که راهنمای گروه و از بچه های خوب اصفهان، شهرستان سمیرم بودند

 

     از راست به چپ به ترتیب آقایان عباس زاده،صادق دهناد، مجتبی عباسی و جمال احمدی

حدودا ساعت 12بود که به خط الراس  رسیدیم که سمت راست آن قله زیبا و پرهیبت مرگل و سمت چپ آن بزرگترین قله دنا یعنی قاش مستان یا بیژن 3 قرار داشت.

                  نمایی از قله مرگل که در نزدیکی قله قاش مستان قرار دارد

در حین صعود، اعضا به دفعات داخل توده های برف فرو رفته و گیر می کردند که با کمک کلنگ  و باتوم می توانستیم به راهمون ادامه بدیم.  تنها قسمت غیر یخچالی مسیر، یک شن اسکی خیلی کوتاه نزدیک قله بود که بعد از حدود 30دقیقه از آن محل، گروه پایوران در نهایت انرژی و صلابت در ساعت 15/45 پا به قله 4425 متری قاش مستان گذاشتند.واقعا تلاش و همت بچه ها قابل توجه ودر خور تقدیر بود.

 

                              نمایی زیبا از بالای قله قاش مستان(بیژن 3) بلندترین قله دنا

   حدود 1ساعت روی قله مشغول عکس برداری و صرف تنقلات و نوشیدنی شدیم.ساعت 16/45 از قله به سمت پایین حرکت کردیم و به لطف وجود یخچالها  بیشتر مسیر را بچه ها سر خوردند و حسابی لذت بردند.

 

 

                                آقا مجتبی در حال سرخردن در ارتفاعات دنا

 

 

در نزدیکی جانپناه وقتی داشتیم از یک شیب برفی عبور میکردیم جناب آقایی پاهایش لغزید و سر خورد، خوشبختانه چون کلنگ داشت تونست خودش نگه داره، هنوز لحظاتی از این اتفاق خطرناک نگذشته بود که مجتبی هم به دلیل نداشتن باتوم به سمت جناب آقایی سر خورد و چون به سمتی سر خورد که دقیقا جناب آقایی آنجا بود،پس از برخورد به جناب آقایی هر دو مسافتی را مجددا به سمت پایین سر خورده و سپس متوقف شدند که خدا رو شکر اتفاق خاصی برای این دو عزیز نیفتاد.

               این هم تصویر مجتبی و جناب آقایی پس از سرخردن از دره خطرناک

ساعت 20 در حالی که همه خوشحال از این صعود بودند  به جانپناه رسیدیم.بعد از رسیدن به جانپناه به صرف چای که از قبل توسط خانمها آماده شده بود مشغول شدیم، واقعا بعد از این چنین صعودی چای لذت بخش بود اونم درکنار بهترین دوستان.پس از استراحت و تعریف ماجراها برای گروه و خوردن شام اون شب رو به صلاحدید  سرپرست گروه در جانپناه خوابیدیم. 2نفر هم که از بچه های مشهد که  اومده بودن برای صعود لطف کردن و به خاطر گروه ما به بیرون از جانپناه خوابیدن و متاسفانه بخاطر باد شدید چادرشان هم شکست.

وزش باد بسیار شدید بود به طوری که به سختی می شد در این سرو صدا خوابید ولی من(امیر) و جمال و دایی که در نیم  طبقه بالا جانپناه بودیم از شدت خستگی به راحتی خوابیدیم.

صبح ساعت حدود5 بیدار شدیم و پس از خوردن صبحانه و گرفتن چند عکس و مرتب کردن وسایل با قله قاش مستان  در ساعت 6/50خداحافظی گفته و راهی روستای خفر شدیم و حدود ساعت 9 به حسینیه خفر رسیدیم.

در مورد این صعود در مقایسه با البرز 2نکته لازم به ذکر است:

1- اینکه منطقه زاگرس به خاطر قرار گرفتن در عرض جغرافیایی پایین تر نسبت به البرز ، آب و هوای گرم تری را در تمام فصول سال داراست.

2- شیب قله قاش مستان نسبت به اکثر قله های منطقه البرز(البته از مسیرهای متعارف و نرمال مثل دماوند جنوبی، آزادکوه، علم کوه و...) دارای شیبی تندتر است.

                           

      با تشکر از  دوست عزیزم امیر صابر

 

 

                                                         

جایگاه فرهنگ و نقش هوش فرهنگی در سفرهای کوهنوردی

چکیده

در این مقاله مفهوم هوش ‏فرهنگی که قابلیت یادگیری الگوهای جدید در تعاملات فرهنگی و ارایه پاسخ های رفتاری صحیح به این الگوها تعریف شده را به عنوان ابزاری برای مواجه با فرهنگ های متنوع در سفرهای کوهنوردی ارایه می‏نماییم.هوش ‏فرهنگی دارای ‏‏‏‏سه ‏بعد 1- شناختی(ذهنی) 2- انگیزشی(قلبی)و 3- رفتاری(فیزیکی) می باشد.افراد با دارا بودن میزان مناسبی از این بعد هوش فردی می‏توانند در محیط‏ها و موقعیت‏های مختلف فرهنگی که لازمه تعاملات در سفرهای کوهنوردی است به خوبی ایفای نقش نمایند.مقاله پیش رو با استفاده از مطالعات کتابخانه‏ای و تئوریک به تعریف فرهنگ،هوش ‏فرهنگی و نیز بررسی نقش بهره هوش فرهنگی در سفرهای کوهنوردی پرداخته و در انتها راهکارهایی برای کسب و تقویت این بعد از هوش فردی ارایه می‏کند.

واژگان کلیدی: کوهنوردی،فرهنگ،هوش ‏فرهنگی،تفاوت‏های فرهنگی

ادامه نوشته

تغذیه در کوه

با توجه به تغییراتی که ارتفاع روی کلیه سیستم های فیزیولوژیک بدن انسان میگذارد و شرایط نامساعدی که یک کوهنورد و دستگاه گوارش وی با آن مواجه است٬ بحث نوع تغذیه و تغذیه مناسب از مهمترین مقولات علم پزشکی ارتفاع و علم تغذیه است.

در ورزش کوهنوردی هیچ سفارش استاندارد و موکدی مبنی بر نوع تغذیه برای کوهنوردان وجود ندارد و مهم ترین اصل ذائقه فرد در ارتفاع می باشد.

چه بسا غذاهای بسیار لذیذی که فرد در منزل و در ارتفاع پایین با میل فراوان تناول می کند ولی در محیط کوهستان جزو بدمزه ترین غذاها و عامل بی اشتهایی فرد در ارتفاع باشد.

بر طبق این اصل٬ هر فردی می بایست خود رژیم مناسب تغذیه ای خود را انتخاب کند.

در کنار ذائقه شخصی فرد٬ رعایت نکات مهمی که در اینجا می آید می تواند به کوهنورد در داشتن یک تغذیه مناسب در محیط کوهستان کمک کند.

ادامه نوشته

کوه نوردی چیست؟

 

کوهنوردی یکی از ورزش‌ها یا از جمله تفریحات است. برای برخی نیز کوهنوردی به عنوان شغل اصلی یا بخش الزامی شغل اصلی است. به بالا رفتن یا پایین آمدن به صورت پیاده از ارتفاعات طبیعی کوهنوردی گفته می‌شود. کوهنوردی می‌تواند به صورت راهپیمایی، کوه روی، کوهپیمایی و صعود به قله های مختلف و یا صخره‌نوردی انجام گیرد. کوه: به ارتفاعات بیش از ۶۰۰ متر از زمین‌های اطراف هر منطقه کوه گفته می‌شود. قله: بلندترین قسمت هر کوه را قله می‌گویند. یک کوه می‌تواند یک یا چند قله داشته باشد که در یک خط الراس قرار گرفته اند. معمولاً به بلندترین قله، قله اصلی گفته می‌شود و سایر قلل در یک خط الراس را قله‌های فرعی می‌نامند. در کوهنوردی شرط سنی وجود ندارد. در ضمن این رشته ورزشی سن بازنشستگی هم ندارد. هر کسی با هر توانایی می‌تواند به عنوان تفریح یا انجام کار حرفه ایی به کوه برود.

 

 

 

 

 

 

 

تعریف قله

 ^{برای آنکه نقطه ای قله محسوب گردد دو خاصیت آن باید مشخص شود:}

^{1- رتفاع از گردنه های اطراف}

^{2- فاصله از نقاط بلندتر.}

 ^{مثلا قله را می توان به اینصورت تعریف کرد: قله نقطه ایست که حداقل ۵۰ متر از تمامی گردنه های اطراف خود بلندتر باشد. فاصله آن تا نقطه ای بلندتر از خودش بیش از ۲۰۰ متر باشد (در غیر اینصورت قله فرضی ما به قله فرعی   نقطه بلندتر تبدیل می گردد.(}

^{اعداد ۵۰ و ۲۰۰ متر انتحاب شخصی من می باشند. بهتر آنست که جامعه کوهنوردی ایران اعداد مناسبی را  انتخاب کرده و برای تعیین قله های ایران استاندارد نمایند). متاسفانه چنین اطلاعات توپوگرافیک دقیقی برای    کوههای ایران در هیچ منبعی که من با آن آشنا هستم دیده نمیشود. حتی نقشه های سازمان جغرافیایی که بهترین مرجع برای اطلاعات توپوگرافیک می باشند منحنیهای ارتفاعی ۲۰ متری دارند. این بدان معناست که ارتفاع گردنه های اطراف هر قله با حداکثر ۲۰ متر خطا-یعنی ۴۰٪ پنجاه متر برجستگی قله ، تعیین میشوند. بدیهی است که این خطای بسیار فاحشی می باشد. به همین لحاظ خوانندگان این متن باید توجه داشته باشند که با وجود آنکه اکثر قله هایی که در اینجا معرفی میشوند احتمالا از قانون ۵۰ و ۲۰۰ متر تبعییت میکنند این امر به هیچ وجه ثابت نشده است.}

 

ابزار کوهنوردی

برای صعود مؤثر به کوه‌ها نیاز به ابزارهای متفاوتی است. البته در هر صعود بسته به نوع صعود، منطقه مورد نظر، زمان و فصل اجرای برنامه ممکن است ابزار و تجهیزات متفاوتی مورد استفاده قرار گیرد.

برخی از این وسایل کوهنوردی عبارت‌اند از:

کفش مخصوص کوه

کاپشن گورتکس

کاپشن پلار

کوله پشتی

باتوم کوهنوردی

دستکش

کلاه مناسب فصل

بادگیر

جوراب کلفت

کیسه خواب

فلاسک چای

بطری آب

وسایل شخصی مانند قاشق و چنگال

عموماً برای کوهنوردی یا صعود به قله‌ای به راهنما نیاز است.

 

 

چگونه به كوه برويم؟

^{برای آنکه نقطه ای قله محسوب گردد دو خاصیت آن باید مشخص شود:}

^{1- رتفاع از گردنه های اطراف}

^{2- فاصله از نقاط بلندتر.}

 ^{مثلا قله را می توان به اینصورت تعریف کرد: قله نقطه ایست که حداقل ۵۰ متر از تمامی گردنه های اطراف خود بلندتر باشد. فاصله آن تا نقطه ای بلندتر از خودش بیش از ۲۰۰ متر باشد (در غیر اینصورت قله فرضی ما به قله فرعی   نقطه بلندتر تبدیل می گردد.(}

^{اعداد ۵۰ و ۲۰۰ متر انتحاب شخصی من می باشند. بهتر آنست که جامعه کوهنوردی ایران اعداد مناسبی را  انتخاب کرده و برای تعیین قله های ایران استاندارد نمایند). متاسفانه چنین اطلاعات توپوگرافیک دقیقی برای    کوههای ایران در هیچ منبعی که من با آن آشنا هستم دیده نمیشود. حتی نقشه های سازمان جغرافیایی که بهترین مرجع برای اطلاعات توپوگرافیک می باشند منحنیهای ارتفاعی ۲۰ متری دارند. این بدان معناست که ارتفاع گردنه های اطراف هر قله با حداکثر ۲۰ متر خطا-یعنی ۴۰٪ پنجاه متر برجستگی قله ، تعیین میشوند. بدیهی است که این خطای بسیار فاحشی می باشد. به همین لحاظ خوانندگان این متن باید توجه داشته باشند که با وجود آنکه اکثر قله هایی که در اینجا معرفی میشوند احتمالا از قانون ۵۰ و ۲۰۰ متر تبعییت میکنند این امر به هیچ وجه ثابت نشده است.}

ادامه نوشته