صعود به قله دماوند شمالی

سرپرست و مربی گروه: سرکار خانم وفادارنیا

تاریخ اجرای برنامه: 92/5/26

مدت برنامه: 7روز

موقعیت برنامه: مازندران- آمل- جاده هراز- بین تونل7 و8- روستای ناندل

نفرات شرکت کننده:خانمها وفادارنیا- معصومه حیدری - مریم عنایی- فرزانه غلامیان و آقایان پیوندی-رضا وفادارنیا- جمال احمدی- امیر صابر- متین کامران

موقعیت جغرافیایی: قله دماوند مرتفع ترین قله ایران واقع در استان مازندران بخش لاریجان است که در فاصله 70 کیلومتری خط مستقیم از تهران، 58 کیلومتری سواحل دریای خزر، 9 کیلومتری آبادی رینه ً48 6َ 52⁰ طول شرقی از مبدا گرینویچ و ً56 َ46 35⁰ عرض شمالی از مبدا استوا قرار دارد. این مخروط عظیم آتشفشانی در امتداد جناح غربی محدود به دوره رودخانه دلیچای و بخشی از دشت مرتفع لار، از شمال به سلسله کوه های نمارستاق و از جنوب نیز به دره رودخانه و سرچشمه های هراز منتهی می گردد.کوه دماوند بواسطه شکل جغرافیایی مدور خود از ساختارهای ویژه ای در تشکیل یال های دماوند از همه جهات جغرافیایی تا قله 5671 متری آن بالا می روند و تنها از طریق خط الرأس دشت مانند سرداغ این قله به سایر ارتفاعات البرز از جمله دوخواهرون متصل می شود و از سایر جهات ارتباطی با گردنه های البرز ندارد. قله دارای 16 مسیر یا به قولی یال برای صعود می باشد.مهمترین این یال ها عبارتند از:جبهه شمالی،جبهه شمال شرقی،جبهه جنوبی.

هر یک از یال های 16 گانه فوق الذکر از طریق فرم خاص جغرافیایی بر روی مسیرها منطبق می گردد، که تا قله دماوند امتداد می یابد علاوه بر این، تعداد مسیرهای یخچالی نیز بر روی مخروط آتشفشانی قله به چشم می خورند که بیشتر بصورت مسیر صعودهای فرعی بر روی یخچال ها در امتداد مسیرهای 16 گانه و تعدادی مسیرهای با شیب تند به صورت سینه کش قرار دارند که از جمله مهمترین آنها باید از مسیرهای شرق دماوند، یخچال با عظمت یخار، یخچال سیوله، دوبی سل و جنوب شرقی و همچنین دهلیزهای شمال و شمال غربی نام برد.

همانطور که در ابتدای این گزارش اشاره شد دماوند در هر یک از یال های اصلی و گاهاً فرعی خود دارای ارتفاعات، برج ها و شاخک های متعدد است که مهمترین آنها عبارتند از : برج های 5000 متری یال جنوب شرقی دماوند، قلل دندانه دار کَرنا در جناح جنوب و جنوب شرقی قله و قلل منار و مازیار و سنگ نو بر روی یال شامل شرقی آن که از اهمیت خاصی برخوردارند.

ویژگی های خاص: کوه دماوند دارای یخچال های بزرگی است که از مهمترین آنها باید سیوله و دوبی سل و عروسک ها در شمال، یخار در شرق و یخچال های غربی آن نام برد.

همچنین دو جانپناه بر روی یال های شمالی قله در ارتفاع 4000 و 5000 متری، دو پناهگاه در غرب و شمال شرقی و یک بارگاه بر روی یال جنوبی آن ساخته شده است که به صورت مکان مناسبی جهت استراحت های اولیه و بازگشت از قله مورد استفاده قرار می گیرد.

از کوه دماوند رودخانه های کمی سرچشمه می گیرند که مهمترین آنها در شمال رودخانه گل آلود مشک انبار و در شرق تلخ رود به دره رودخانه هراز می ریزند.

آبادی ها و روستاهای چندی اطراف قله قرار دارند که عبارتند از ناندَل و حاجی دِلا در شمال تینه و کُرف در شرق و گَزَنک، ملارد، گزانه، آبگرم، رینه و پلور در جنوب

گزارش صعود:

^{بر اساس اطلاعات بدست آمده از سایتها و جراید مبنی بر اینکه از تاریخ26/5/1392 به مدت 3الی 4 روز هوای منطقه برای صعود مناسب است،بلافاصله تصمیم مربی بر این شد که در تاریخ فوق گروه برای تلاش بر روی جبهه شمالی بام ایران عزم سفر کند.   طبق هماهنگی انجام شده توسط مربی باشگاه  سرکار خانم وفادارنیا قرار بر این شد که در تاریخ26/5/1392 ساعت 20:30 در ترمینال مشهد حاضر شده تا بوسیله اتوبوس به مقصد مورد نظر که ترمینال آمل بود راهی شویم کوله ها وبعضی از وسایل دیگر که در مسیر راه به سمت آمل ضروری نبود را در وانت آقای پیوندی قرار دادیم و ایشان همراه دوستش به سمت آمل به راه افتادند. ساعت 22 به اتوبوس به سمت آمل حرکت کرد. ساعت 12 ظهر روز بعد،یعنی 27 مرداد به  آمل رسیدیم،بعد از سپری کردن دقایقی در ترمینال آمل،بلافاصله بوسیله 2 دستگاه اتومبیل سواری به طرف ابتدای  جاده ناندل به راه افتادیم.جاده ناندل در حدفاصل تونلهای 7و8 جاده هراز قرار دارد.دوساعت بعد،به ابتدای جاده ناندل رسیدیم.در آنجا آقای پیوندی و امیر صابر  به ما ملحق شدند. همگی سوار بر وانت راهی خانه  کوهنورد ناندل واقع در روستای زیبای ناندل شدیم. آسمان صاف وآفتابی و همه بچه ها شاد و پرانرژی آماده ی صعودی بزرگ و به یاد ماندنی بودند.وارد مسیر پر پیچ وخم جاده ناندل  که شدیم،کوههای سر به فلک کشیده یکی پس از دیگری نمایان میشدند و چشم انسان را آماده میکردند  برای دیدن دماوند کبیر که ناگهان از میان کوههای اطرافش  که یک سروگردن از آنها بلندتر است،پدیدارشد  وهیبت و عظمت خودرا به رخمان کشید.من اولین بار بود که دماوند رو  میدیدم و باید اعتراف کنم که چند لحظه شوکه شدم. کوهی منفرد  با شیبی تند در میان رشته کوههای البرز مرکزی. بالاخره  ساعت 15:30 به روستای ناندل رسیدیم.همانطور که انتظار داشتیم هوای روستا عالی بود.بعد از استراحت و صرف ناهار،وسایل صعود فردا را آماده کردیم.شام آن شب هم به پیشنهاد بچه ها و توصیه مربی ماکارونی بود.بسیار لذیذ و خوشمزه.جای  همه دوستان خالی.}

^{اینم عکسای گرفته شده از این صعود به یاد ماندنی}

^{جاده هراز، اول جاده ناندل}

^{جاده زیبای هراز}

 

    

 

عکس گرفته شده از خانه کوهنورد ناندل

عکس گرفته شده مربوط میشه به شب قبل از صعود در ناندل

 

دشت ناندل، کنار سنگ بزرگ

ادامه نوشته